Jan II Szalony

Jan II żagański, znany także jako Jan Szalony, urodził się 16 czerwca 1435 roku. Był najmłodszym synem Jana I żagańskiego i Scholastyki saskiej oraz ostatnim księciem głogowsko-żagańskim z dynastii Piastów. Od 1449 roku sprawował faktyczne rządy w Przewozie, a w kolejnych latach obejmował władzę także w Żaganiu i Nowogrodzie Bobrzańskim. W 1472 roku sprzedał księstwo żagańskie książętom saskim.

Po śmierci Henryka XI głogowskiego Jan II zgłosił pretensje do jego dziedzictwa. W latach 1476-1488 rządził w Głogowie, Kożuchowie i Szprotawie. W 1480 roku zdobył zamek w Głogowie, co doprowadziło do zjednoczenia podzielonego miasta. W 1488 roku, po oblężeniu Głogowa, zrzekł się praw do księstwa.

Był żonaty z Katarzyną, córką księcia opawskiego Wilhelma, i miał pięć córek. Ostatnie lata spędził w Wołowie, gdzie pozostawał pod opieką zięciów. Zmarł tam 22 września 1504 roku i został pochowany w miejscowym kościele parafialnym.

Na podstawie artykułu „Jan II Szalony” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.