Josef Lenzel

Josef Lenzel urodził się 21 kwietnia 1890 roku we Wrocławiu. W 1911 roku rozpoczął studia teologiczne na tamtejszym uniwersytecie, a 3 czerwca 1915 roku przyjął święcenia kapłańskie w katedrze wrocławskiej. Był niemieckim księdzem rzymskokatolickim i przeciwnikiem narodowego socjalizmu. Po święceniach pracował jako wikary w Wołowie, a od 1916 roku w Berlinie-Pankow. W 1929 roku został rektorem, zaś rok później tytularnym proboszczem parafii św. Marii Magdaleny w Berlinie-Niederschönhausen.

Podczas II wojny światowej w parafii opiekował się duszpastersko polskimi robotnikami przymusowymi i bronił ich praw oraz godności. 7 stycznia 1942 roku Gestapo aresztowało go podczas przygotowań do nabożeństwa dla Polaków. Został osadzony w niemieckim obozie koncentracyjnym KL Dachau, gdzie zmarł 3 lipca 1942 roku wskutek traktowania i wyczerpania organizmu. Jego pamięć upamiętniają tablice w Berlinie oraz ulica Pfarrer-Lenzel-Straße w dzielnicy Pankow-Niederschönhausen.

Na podstawie artykułu „Josef Lenzel” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.